|
Zajmujemy się tu młodzieżą, która nie jest jeszcze żywą ilustracją książek amerykańskiego reformatora Lindsaya ("Bunt młodzieży", "Małżeństwo koleżeńskie"), ale jest już w pewnej mierze świadoma konieczności zerwania z "podwójną moralnością" względem mężczyzny i kobiety, chociaż, jak się okaże, najczęściej sama postępuje według krytykowanych wzorców. W tym skromnym jeszcze okresie początkowym nie chodzi o całkowite uwolnienie od istniejących wcześniej ciasnych zasad, lecz raczej o ich zreformowanie. Ideałem ma być równość obu płci, oczywiście w ramach ograniczeń biologicznych, spełniająca się w małżeństwie - małżeństwie zawartym z miłości.
Mimo pobocznego tylko potraktowania ryzykownych tematów autor ankiety zetknął się z licznymi głosami krytycznymi wśród młodzieży akademickiej, z kpinami i przycinkami. "Ci" (...), "którym przedsięwzięte badania wydały się zbytecznymi, nie byli przymuszani do dawania odpowiedzi", dobrowolność Kowalski uważa za gwarancję wiarygodności otrzymanych odpowiedzi - ich autorzy popierali jego dążenia, więc starannie i dokładnie wypełniali ankietę. Nie oszukujmy się jednak: ta okoliczność raczej zaciemnia nam obraz życia płciowego ogółu studentów, pokazując głosy wybranej garstki o konkretnych poglądach, niepopularnych w swoim czasie.
Została przygotowana w roku 1934 przez Polskie Towarzystwo Eugeniczne i Związek Przeciwweneryczny, a wyniki wydane drukiem przez dr T. Welflego w jednym z numerów pisma "Zagadnienia Rasy" z 1938 roku w postaci obszernego artykułu pod tytułem Życie płciowe młodzieży akademickiej. Grupa objęta badaniami jest tu znacznie większa - rozesłano 2300 ankiet, uzyskano 2227 odpowiedzi, w tym 74 odpowiedzi od studentek, które nie pojawiły się w dwóch poprzednich badaniach. Jednak i warszawska społeczność studencka w latach trzydziestych była już o wiele liczniejsza, niż na przełomie wieków: na warszawskich uczelniach studiowało około 22 tysięcy młodych ludzi (w tym 9 tys. na UW, 4,8 tys. na PW, 1,4 tys. na SGGW, 1,1 tys. na SGH).
|